2026/08/16

⛰️ PEÑA REQUEJINES 2025 mt, ⛰️ PEÑA AUSENTE,2045 mt San Isidro mendatea Asturias-León.

     2016-07-29 Bost egun hartu ditugu berriz Asturias aldera joateko. Azken urteetan ez gara gehiegitan joan, orain Pirinioan gabiltzalako gehiago. Baina beti gustatu izan zaigu asko, eta egun hauek baliatuko ditugu horretarako. Lehenbiziko bi gauak Felechosa-n igaroko ditugu eta ondorengo biak Cuetu Meré-n, lagun batzuen etxean. 

Gaur bidaia egin dugu Elgoibarretik, lasai, eta Felechosa-ko ostatuan gauzak utzi ondoren, San Isidro mendatera igo dugu, gauzak ea nola dauden ikustera. Lehendik egonda gaude hor, Torres, Cascayón, Peña El Viento, Rapaína, e.a. igotzeko. Eskuineko aldean ere ibilita gaude, baina Vegarada-tik igota.

Biharko ibilaldi motz eta erraza  daukagu buruan, eta inguru hori ikustera igo dugu.

 Valverde-ak eta Pico Torres, Cebolledo-ko pistatik ikusita.

 Requejines eta Sentiles Mendilerroa.

 Asturias aldeko mayá-etako bat San Isidro-n. Oso lehorra dago dena, baina abereak hor dabiltza, janari bila.

 Los Colaínos-etako mayá-etako bat. Mendatea jeisten ari gara, baina paraje zoragarri hauek geldialdiak merezi dituzte. Oso lasaia dago dena, jende gutxi dabil inguru hauetan.


 2026-07-30 CEBOLLEDO zirkua, San Isidro mendatearen León aldean. Goizeko 10ak aldean heldu gara eta beste kotxe bat bakarrik dago aparkaleku erraldoian. Abereak larreetan.

 Toneo mendia aparkalekuaren gainean. Udan paraje hauek ez dira oso ikusgarriak, eski-estazioko pistak baitaude, baina bestalde, oso jende gutxi eta ibilaldi asko eta nahiko errazak egiteko aukera eskeintzen dute.

 Hasierako pistaren sarreran dagoen informazioa. Ausente lakua nahiko bisitatua da. PRa dago bai Ausente lakura joateko, eta baita Requejines tontorrera igotzeko.

 Hasieran pistatik doa bidea, baina berehala utziko dugu. Abere ugari inguruan. Ezkerrean, Rapaína-Rapaona.              

Cascayón, Rapaina eta abar ibilbidea Wamban


 Atzera begira, Cebolledo-ko aparkalekua eta Agujas eta Toneo mendiak. Horiek ere oso erraz egin daitezke hortik.

 Balizak dauden tokian baino apur bat lehenago utzi dugu Ausente lakura doan  pista, eta Requejines-era doan PR-tik gora goaz.

PICO TORRES Igoera

 Requejines mendatera igotzen. Aldapa dago eta bero egiten du, baina bidea nahiko erosoa da.

 Ikusten dugu mendatea, ezker aldean. Bakar bakarrik gabiltza.

 Mendatea gertu daukagu. Bide ona.

 Mugarriak eta PR-aren balizak.

 Mendatera heltzen. San Isidro-ko eraikuntzak ikusten dira.


 Mendatean. Requejines nahiko gertu geratzen da. Orain ertzetik gora. Mendi hauek neguan, elurrarekin, politagoak izango dira,  baina hau da guk daukaguna.

 Tontorrera heltzen.

 PEÑA REQUEJINES (2026m). Pico Ausente atzean. Ondoren horra joango gara.

 Ausente lakua behean geratzen da. Gero jetsiko gara, eskuinetik. Hemendik, PRa ezkerretik jeisten da lakura. Baina gu Ausente-ra joan eta handik jetsiko gara.

 Tontorrean. Atzean, Agujas, Toneo eta Torres ezkerretik eskuinera.

 Eltxo pila dabil tontorrean eta berehala jarraituko dugu gure martxa. San Justo mendia eta Mampodre-ak atzerago.

 Ausente aldera jeisten.

 Bloke batzuk bien arteko mendatera jeisteko, baina ez dago zailtasunik.

 Bi mendien arteko mendatean. Requejines atzean.


 PICU AUSENTE (2041m). Ordu laurdenean pasatzen da batetik bestera.

 Gandua dago, baina hor ditugu ikusgai Pikosetako Cornión mendikateko tontorrak, Peña Santa-tik Requexón-erainoko guztiak.

 Tontorrean. Euli asko hemen ere, eta ez dugu denbora asko egingo. Toneo atzean.

 Ausente mendatera jeisten. Bidezidorra dago txiler eta sastraka artean. Eta mugarriak ere bai.

 Mendatera heltzen. Goian Ausente tontorra eta eskuinean, Requejines.

 Eta behean, Ausente lakua. Jetsiera hau oso gogorra egingo zaigu.

 Jeisten. Bidezidorra dago, baina aldapa gero eta handiagoa.

 Pare bat sarrio pasa dira gure azpitik.


 Hauek ez daukate inongo arazorik!

 Jetsieran. Bidea nahiko labainkorra da, hondarra baitago.


 Txillerra.


 Poliki baina ari gara lakura hurbiltzen. Orain harri solteak eta hondarra bidean.

 AUSENTE LAKUA. Ertzean. Rapaína aldea atzean.

 Ausente-tik lakura egin dugun jetsiera latza. Adina igartzen da...

 Lakua, Ausente mendia ezkerrean eta Requejines erdian. Eskuineko ertzetik jeisten da PRa.

 Ausente lakutik laster heltzen da pistara, eta pistatik jetsiko gara aparkalekura. Toneo aurrean.

 Jacobaea vulgaris edo Santiago belarren erramu ugari bidean.

 Hauek dira igoeran ikusi ez ditugun balizak, lehenago utzi baitugu pista.

 Eta hutsik dagoen aparkalekura heltzen. Agujas eta Toneo aurrean. Ibilbide erraza eta nahiko laburra, baina ezagutzen ez genuen inguru batean. Bero handia eta jende oso gutxi. Beste pare bat mendizale besterik ez dugu ikusi, eta urruti.

Ibilbidea


2026/06/06

GUARA. Escaleretas 🪜🪜 eta Gallinero-ko Babestokien ibilbidea LECINA-n.

 2026-05-20 LECINA. Tramacastilla-tik atera gara eta Boltaña-tik pasata heldu gara Lecina-ra. Sarreran dagoen aparkalekuan utzi dugu kotxea eta bertatik hasi gara oinez. Goizeko 10k dira.



 Ibilbide zirkularra egitera goaz. Aukera desberdinak daude, baina gu Lecina-ko Iturrira jeisten den bidetik abiatu gara. "Harri lehorreko" horma dotoreen artean doa bidea.

 Gure gainean, putreak. Ibilbide guztian izango ditugu lagun.


 Jetsi gara Lecina-ko Iturrira.

 Orain, Vero ibaiaren gaineko zubia zeharkatu gabe, Gallinero-ko Babestokietaruntz doan bidea hartuko dugu.

 Vero ibaiaren arroila. Bertara sartuko gara.

 Bidegurutzea. Hona ere etor daiteke herritik, iturritik pasa gabe. Agertzen da Eskaleretas-eko baliza. Seinale ugari daude ibilbidean.

 Arroilara jeisten. Zuloan, lehenbizi, Lecina-ko Errotarekin egingo dugu topo.

 Errotan.

 Errota. Erabat erorita dago, baina lekuak badu bere xarma.

 Gure norabidea argi dago, eskuineruntz.➡️

 Arroilaren sakonean gaude eta bidezidorra Vero ibaiaren ondotik doa, landaretza artean.

 Lora politak.

 Arroila gero eta ikaragarriagoa. Gallinero-ko hormen babeslekuak ikusten dira.

 Kobazuloak hormetan.

 Putreak hor dituzte beraien kabiak.

 Hemen Vero ibaia zeharkatu behar da. Guk sandaliak eraman ditugu eta arazorik gabe igaroko dugu. Hemen pasa dugu hamar frantses beteranok osatzen duten taldea, beraiek botak kendu eta ipini ibili baitira. Hauek izan dira bidean ikusi ditugun bakarrak, eta horrela lasaiago ibili gara.

 Vero zeharkatzen. Apur bat aurrerago berriz zeharkatu behar da.

 Bigarren zeharkaldia bukatu ondoren. Frantsesak hemen geratu dira berriz botak ipintzen, eta hemendik aurrera gure atzetik ibili dira.

 Laister sartuko gara hornitutako bidean.


 Vero ibaia behean utziko dugu.

 Babesleku dotorea hormen azpian.

 Gure gaineko hormak erabat zulatuta.


 Informazioa. Oso prestatuta dago dena.

 Vero ibaia behean geratzen.

 Hemen hasten da babestutako bidea. Eskillarak 🪜eta katea.⛓️



 Vero, gero eta beherago. Gure gaineko horma guztia gainditzen du prestatutako bideak.

 Lehenbiziko maila gainditu ondoren, hurrengoaren bila. 

 Ez gara sartuko ea hau dena beharrezkoa den baloratzen...

 Atzera begira. Gehiegizkoa dela iruditzen zaigu, baina hau da dagoena.

 Kablez babestutako pasabidea. Bidea nahiko zabala da lasai ibiltzeko.

 Lorategi polita hormetan.


 Vero-ren beste aldeko hormak, begi eta guzti. Guk zerbaiten itxura hartzen diogu...

 Bagoaz goruntz.

 Hor behean, gero jarraituko dugun bidea utzi, eta Gallinero-ko harpeetara igotzeko eskillaretan gora goaz. Pendiza handia daukate.

 Gallinero-ko harpeetako labar-pinturak. Hesi batek ez du uzten pinturetara hurbiltzea, baina ondo ikusten dira.

 Arte Eskematikoa.

 Harpeetan.

 Harpeen barnealdetik kanpora begira. Parajea zirraragarria da.


 Berriz bidera jeisten. Sartu dute burnia hemen!

 Eta orain ekingo diogu zati zirraragarrienari. Gure gaineko horma guztiak gainditu behar ditugu.

 Zirko ikaragarri hau gainditu behar dugu. Goian ikusten den erdiko kobazulo horretatik doa bidea.

 Zati zailena hau da.

 Beheruntz begira.



 Gure gainean daukagun harpearen sabaia.

 Adi ibiltzeko lekua. Amildegia ez da txikia...

 Zirkoaren sakonera sartzen.

 Ikaragarria da ingurua. Eta oraindik horma hauen gainera atera behar gara.

 Begi dotorea hormen beste aldera irteteko.

 Hormen bihotzean gaude.

 Begian, atzera begira.

 Pasabide aereoa jarraian, baina ondo babestua.




 Pintura gehiago hormetan.

 Frantsesen taldea, behean, zati interesgarriena hasten.

 Gainean, putreak.

 Kolore biziak alboko hormetan.

 Lorontzia.

 Putrea.

 Azkenengo zatia igotzen. Gero, hor goiko pasabide horretatik eskuinera joango gara.

 Pasabidean.

 Arroilaren sakontasunetatik irteten.

Goian gaude, baina lehenbizi Lecina Superior harpeara jetsi gara, malda handiko bi eskillara erabiliz. Hemen ere hesia dago eta ezin da barrura sartu. 

 Informazioa.

 Eta berriz gora igota, Lecina-ra doan bidea hartuko dugu. Hemen Barfaluy-ra doazenekin gurutzatuko gara. Denak atzerritarrak.

 Bide lasaia da, baina bero egiten du.

 Lecina herrira hurbiltzen ari gara. Orain ezkerretik helduko gara eta herria bisitatuko dugu.

 Herriko etxeak, landaretza artean erdi izkutatuta.

 Fuendiós iturria.

 Herrira sartzeko bidea.

 Mitxoleta.

 Lecina.


 Harrizko etxe sendo eta ederrak. Hau Giménez Etxea da.


 Enparantzako etxea, armarri eta guzti.

 Egin dugun ibilbideari buruz enparantzan dagoen kartela. Ibilbide zirkular dotorea da. Guk hiru bat ordutan egin dugu, lasai ibiliz eta argazkiak ateratzen.

 Herrian dagoen Nekazal Turismoko La Choca etxea. Taberna itxita dago, beraz, ezin izan dugu ezer hartu.



 Lecina-n badago beste gauza famatua, Arte Erraldoia, eta bisitatu egin behar.

 Benetan erraldoia da. Aparteko zuhaitza.



 Arteari buruzko informazioa.

 Etxera itzultzeko, Boltaña-tik egin beharrean, Alquezar aldetik egingo dugu, kotxez ere zirkularra eginez. Vero-ren Behatokian geratu gara, eta hortik oso ondo ikusten da non ibili garen. Hemendik era egin daiteke ibilbidea.

 Lecina herria behatokitik ikusita.

Cilindro-Perdido-Pico Añisclo-Pico de las Olas, Añisclo lepoa, Mariak,... Elur asko oraindik goi mendietan.

 Horma horien azpian ibili gara.



 Eta bagoaz. Guara-ko beste ibilbide interesgarri bat ezagutu dugu. Goian aipatu dugun bezala, batzuentzat gehiegi hornitutako bidea. Eta beroarena eta jende kopuruarena kontutan hartzekoa da...
  
1998an ere ibilita geunden inguru honetan, Vero-ren Behatokitik jetsi ondoren. Orduan ez zeuden hornitutako parajeak...











Ibilaldia