ACUE/PIC D´ESPELUNGUÉRA, 2259 mt. Forges de Abel-etik.

2013-10-28 Mendi altuena, Aspe Bailara eta Aragon Bailara tartean dago.

Hiru izen ditu: Gabedaille, Acué edo Pic d' Espelunguere.

Aguas Tuertas gainean dago. Ipar aldetik goaz.

Gaur mendi altuak erabat estalita daude eta euri arriskua dago. Beraz, ondo ezagutzen dugun ingurura etorri gara. Forges d'Abel-era. Espelunguéreko basoa eta Escalé ibaia dotore daude. Udazkeneko koloreek ederki apaintzen dute ingurua.

Atsaut txabola. Bere albotik dihoa Arlet aterperako bidea. Atzean, Somport eta Ayous tarteko mendilerroa.

Acué lepora heltzen. 

Aragoi aldera, Aguas Tuertas eta Ozako gailurrak, Acherito, e.a.

Gabedallo eta Acuéren arteko gailurrerian dauden irtenguneak zeharkatzen.

Gailurrean. Euririk ez baina haize handia eta zeru beltza.

Estanés lakua.

Gamueta eta Acherito.

Acher-eko Gaztelua.

Jetsierako irudiak. Atsaut txabola. Artzaiak beheko lurraldetara jetsita daude.

Louiviella eta Cúpula de Secús, Estanés lakuaren gainean.

Espelunguere basoa!! Eguzkia atera da eta koloreak indartu egin dira.

Acuéren hormak basoaren gainean.

Azkenean ez gara busti eta inguru ederretan ibili gara. Merezi duen tokia da eta ibilaldi desberdinak egiteko aukera asko eskeintzen duena.

CAMPANARIOS Coladerotik eta Castros de Horneo

2013-10-21 Behin eta berriz  ari gara Collados del Asón-era itzultzen. Hirugarren aldiz azken hilabetean. Dirudienez liluratu egin gaitu. Orain emakume talde batekin elkartzera goaz...

Goizeko 9etan itxura eder hau dauka zeruak. Hego haize zakarra dabil.

La Gándara.

Castros de Horneo. Batzuk Coladeroaren bila eta beste taldea Colinaren itzulia egitera.

Aurkitu dugu basoan sartzeko erreferentzia.Ez da gutxi. Orain hormen azpira heldu behar gara.

Pagadian ari dira udazkeneko tonoak agertzen.

Coladeroaren sarreran. Atzean, laberintoak.

Mazoak eta Hornijo mendikatea.

Coladeroa, horma ederrez inguratuta.

Bapatean, irudi bitxia ezkerreko hormen gainean.

Kobazuloa. Barrutik Colina mendia ondo ikusten dugu.

Kobazulotik irten eta goruntz. Malda handia dago baina ondo igotzen da.

Dordoka hor geratzen da, Horneoko Castroen laberintoen misterioak aztertzen.

Coladeroaren goiko zatian beheruntz begira.

Lehenbizi ezkerreko tontorrera etorri gara. Ez da giro hemen, haizeak gogor jotzen du eta. Kontuz ibili behar da zuloekin.

Inguru karstikoa da eta zulo handiz beteta dago. Hauek dira Campanarioen tontorrak.

Zulo horretatik agertu gara hona gora. Polita dago dena.

Zaldiak Cabaña del Pozo alboko putzuan. Atzean, Peña Lusa.

Brenavintora jeisten basotik.

Concinchao txabolan. Hemen agertuko zaizkigu Colinari buelta eman diotenak.

Elkartu gara denok. Indarrak berreskuratu eta abenturara.

Turrutuerta kobazuloa. Katedral naturala.

Horneoko laberintoetan. Denok gaude txundituta. Baina orain badakigu irteera daukatela.

Penaz abenturak bukatzen direlako, baina gustora egindako ibilbidearekin.

Campanarioak, eta erdian, Coladeroa.

Bukatzerakoan denok agertu dugu itzultzeko asmoa. Asón-eko paraje hauek izugarriak dira eta behin eta berriz  merezi dute etortzea. Beraz, ez da izango azkenengo aldia...