2019/04/07

CHÉRUE 2193 mt. Ossau haranean.

2019-03-23 Gaur larunbata da eta Formigal eski-estazioko jendetza eta saltsak atzean utzi ditugu, Portalet mendatea zeharkatu eta Fabrèges lakuaren ertzean, errepidean, dagoen Pont de la Sagette-ra etorri gara (1238m). Ez dago aparkatzeko arazorik, beste bi kotxe besterik ez. Bertan dagoen balizak adierazten digu bidea.

 Basotik doa bidea, aldapa handiarekin hasieran. Hemen behean ez dago elurrik. Duela urte batzuk uda garaian egon ginen hemen, Lavigne eta Chérue mendiak igotzen. Midi eta Ossau haranaren behatoki ederrak dira. Gaur jende gehiago ibiliko zela uste genuen, baina azkenean eskiatzaile bakar bat bakarrik ikusiko dugu egun guztian.

Basoaren erdi aldetik gora hasi gara elurra zapaltzen. Hemen gogorra dago eta ondo ibiltzen da ezer gabe.

Basoa bukatu baino lehen, bidea utzi egin dugu, oso deseroso baitago, elur gogorrarekin eta alboetara ibiltzera behartuta. Orduan zuzenean igo dugu basotik, pendiza oso handia, eta goiko maldetara irteteko kranpoiak jarri ditugu.
Hemen gaude basotik irteten. Bidea ez dator hemendik baino gaur hobeto iruditu zaigu. Kranpoiekin goaz, eta berriz basora itzuli arte ez ditugu kenduko. Atzean, Cézy.
Chérue txabolara heltzen. Eskiatzaile baten arrastoa bakarrik daukagu. Atzean, Pic de la Sagette eta Artouste-ko eski-estazio inguruak.
Chérue txabola (1810m) erdi estalita dago. Atzean, Lurien. Orain hemen eskuineruntz joango gara, pala tente bat igo eta mendiaren ertzaren azpian dagoen haran txikira irteteko. Txabolatik aurrera ikusten den arrasto zaharretatik joanda ere igo daiteke.

Azkenengo zatian oso pendiza handia dago elurretan eta zati hori ekiditzeko albotik igo dugu.

Txabola hor behean geratzen da. Hemen elur asko dago eta gozamena da, dena guretzat baitaukagu. Atzean, Lurien eta Artouste inguruko mendiak.

Hau da gozamena! Dena zuri-zuria, arrastorik gabe. Tontorra goian daukagu. Gu argazkiaren erdian ikusten den lepotxora joango gara gero ertzetik jarraitzeko.

Gure arrastoak zuritasunean.

 Kokapen ederra aurkitu du zuhaitz horrek.
Hemen egin dugu topo eskiatzaile frantziarrarekin. Bera beheruntz zetorren, igoerako eta jetsierako arrastoak utziz. Gu ere horra gora aterako gara.

Zuhaitza eta Lurien atzean. Hori ikuspegia daukana! Eskiatzailea hortik jetsi da.

Ertzera irteten. Lavigne tontorra behean geratzen da. Atzean, Gaziés, Aule,..., ingurua.


Eta ertzaren beste aldean, Midi erraldoia.
Hasieran ertza oso zabala da, mazela bat ertza baino gehiago. Baina goian asko mehartzen da.

Hor hasten da zati estua. Kontuz ibili behar da, batez ere txabola aldera malda handia baitago eta elurra gogorra.

Hau da geratzen zaiguna. Jetsi den eskiatzailea hemen oinez ibili da, eskirik gabe, eta eskertzen dugu berak egindako arrastoa.

Tontorrera hurbiltzen. Lavigne eskuinean geratzen da, beherago. Ezkerrean, lehen aipatutako Aule, Gaziés, Sesques inguruak.

Alboan Midi d'Ossau, Jean Pierre Bearn-eko biztanleentzat.

CHÉRUE (2193m). Hiru ordu t'erdi pasatxo behar izan dugu igotzeko, lasai.
Ikusten dugun guztia erabat elurtuta dago. Pombie alderuntz begira.

Hor, Lurien, Balaitús, Frondiellas, Arriel, Soba, Soques,...
Midirekin. Eguraldi bikaina eta ikuspegi zoragarriak.


Beheruntz, toki beretik. Igoeran bezala, oso adi goiko ertz estuan.

Behin goiko estutasunak pasa, lasai, gure lagunari agur esaten.

Ertzetik behera. Hemen elurra bigunagoa dago, baina kranpoiekin jarraituko dugu, gero txabola gainean dagoen pendiza handia ondo jetsi ahal izateko.

Orain gure arrastoak gehitzen zaizkie eskiatzaileak utzitakoei.

Gustatu zaigu zuhaitz hori.

Igoerako arrasto sigi-sagatsuak eta jetsierako zuzenak.

Hau da txabola gainean daukagun pendiza eta igoeran eskuinetik saihestu duguna. Orain gustora.


Chérue txabola.

Txabolatik behera, basora sartzen. Hemen ere zuzen jetsiko gara.

Sarrio bat basoan.

Txabolarako bide arruntera heltzen. Hemen kenduko ditugu kranpoiak, basoko bidea jarraitzeko. Gaur erraketak gainean pasiatu ditugu.

Fabrèges lakua. Berehala helduko gara abiapuntura, Pont de la Sagette-n. Jetsiera bi ordutan egin dugu. Irteera ederra izan da, bakartia, eta gozatzeko inguruetatik. Udan egin genuenarekin konparatuz oso desberdina.

2019/04/01

CUYALARET 2291 mt. Anéou-n.

2019-03-22 Ostirala da eta izugarrizko giroa. Portalet pasa eta Anéou-ko aparkalekuan kotxea utzi ondoren, Cuyalaret-era igotzeko asmoz atera gara. Ez dakit zenbat aldiz egon garen inguru hauetan, baina ez gara aspertzen. Eskiko pistak alde batera utzi eta, nahiz eta jendea dabilen, lasaitasuna daukagu hemen.

Erraketekin atera gara aparkalekutik. Elurra ona dago, gogorra toki batzutan. Gure sorpresarako, ea jende guztia Canal Roya aldera doa, eta gure aurretik bikote bat bakarrik doa. Lurien mendia atzean.

Midi d'Ossau. Hemengo erregea.

Lurien.

Gure helburua, Cuyalaret. Arrasto asko ikusten dira, baina gaur behintzat, oso jende gutxi dator hona. Gaur, erdiko palatik igoko dugu. Beste batzutan eskuineko sakanetik joan izan gara Anéou-ko lepora eta gero ertzetik tontorrera.
Sakana utzi eta erdiko pala horren azpira igotzen. Atzean, Gourette-ko mendiak, Lurien, Palas, Arriel, Soques-Ferraturas,...


Anéou-ko Kanpaia zaukagun ondoan. Atzean, Foratata, Algas, Garmo Negro, Infiernoak, Tebarray, Ourade-Soques,...

Azkenengo palara heltzen. Hemen elurra gogorra dago, eta bukaeran malda handiagoa denez, erraketak kendu eta kranpoiak jarriko ditugu. Segurtasuna!

Kranpoiekin, Midi zaindari daukagula.

Bukaerako pendiza tenteagoan.
Aurrean zetorren bikotea ez da tontorrera heldu, eta behera joan dira. Gu bakarrik gaude orain. Eskiatzaile batekin gurutzatu gara.
CUYALARET (2291m). Behatoki paregabea. Borau, Aspe, Llena de la Garganta, Llena del Bozo, Bernera, Bisaurín, Secús,..., eta eskuinean, Castillo de Acher. Bi ordutan egin dugu igoera.

Astún eski-estazioko erremonteak eta Bisaurín, Puntal de Secús.

Aspe, Llena de la Garganta, Llena del Bozo.

Anayet, pare parean.

Rinconada eta Anayet lakuak. Arroyeras lakuen gainean eta Punta Escarra eta Pala de Ip atzean.

Foratata lehenbiziko planoan eta Infiernos, Pondiellos, Garmo Negro, Algas-Argualas.


Orduerdi baino gehiago egin dugu tontorrean, bakar bakarrik. Luxu bat ostiral baterako. Espelunciecha-ko pistetako eskiatzaileak ondo ikusten ditugu hemendik. Atzean, Anayet.


Bikote bat izotzean eskalatzen Rinconadan, Anayet-eko lakuen azpian.

Arroyeras (jendea dago tontorrean) eta Punta Escarra.

Gozatu ederra hartu ondoren, beheruntz goaz. Goiko pala toki beretik jetsiko dugu, baina gero behean, zuzenean jetsiko gara sakanera, kranpoiak kendu gabe.


Anéou lepora doan sakanera jeisten zuzenean. Elurra nahiko gogorra dago eta kranpoiekin gustora gabiltza.

Ezkerretik gatoz. Orain, behin sakanean, erraketak jarriko ditugu berriz. Hemen pendiza txikiagoa da eta elurra bigunagoa dago.

Baina igoerako bidea utzi eta pasadizo honetatik behera goaz. Erreka doa azpitik, baina elurrak ondo eusten digu.

Pasadizoan. Toki alternatiboak bilatzen.

Cuyalaret. Esan bezala, arrasto asko baina jende oso gutxi. Normalean oso bisitatua da mendi hau, bai eskiekin, erraketekin,...

Eta eguerdiko ordubietarako behean gaude. Formigalen bokata jateko ordu ona. Bihar gehiago.