MENUA

Joan Menu behera:

2016/03/13

ARALAR ELURTUTA. Albitik, Beloki, Txorrotxeta, Txameni, Ipuzmeaka. Zirkularra

2016-03-13. Larunbata, elur ugari dagoela badakigu eta eguraldia hobetzera doala ere bai. Beraz, hemen gaude berriz ere Aralarren, erraketekin ibalaldiren bat egiteko prest. Albin  dagoen aparkalekuan utzi dugu ibilgailua. Ez gara bakarrak, mendizale ugari dabil goizean goiz. Hona iristeko, Lekunberritik Aralarrekoko santutegira doan errepidea hartuko dugu, eta 11. kilometroa pasa eta gero aparkalekura helduko gara.

Kotxe ondotik atera gara erraketak oinetan ditugula. Elur asko eta nahiko biguna. Bustintzara dihoan bide ezaguna jarraituko dugu.
Aralarreko Malloetako tolesturetan daude 'arkuak' izeneko eraikin bitxiak. Horien erabilerari buruz hainbat interpretazio egin izan dira, eta oraindik ez da argitu haien jatorriaren sekretua. Argazki hauek noski beste egun batekoak dira. Arregiko etxeak edo Bustintzako arkuek izenarekin ezagutzen dira.



Hau da arkuen irudia gaur. Ateren bat agertzen da justu-justuan elur artetik.

Arkuek bisitatu ondoren Bustintza txabolara etorri gara. Dotorea dago hau ere.


Askotan bezala ez dugu plan zehatzik ekarri, baina lautadara heldu eta Belokiruntz dagoen elur "pala" ederra ikusi dugunean, bertatik igotzea erabaki dugu. Honerarte mendizale asko ikusi ditugu, baina hemendik aurrera oso gutxirekin egingo dugu topo.



Ingurua espektakularra dago. Haizea dabil eta hotza egiten du, baina gozatzen goaz.





BELOKI tontorrean. Atzean, Ttutturre eta Malloak hodei dexentekin.

Tontorretik Malloen aldera jeisten. Nora joango gara orain?

Aralar edo Patagonia???

Txemiñe daukagu aurrean. Aspaldi ez gara egon gailurrean, beraz hartu dugu erabakia. Txemiñera!

Txorrotxetako buzoira hurbiltzen gaudela, izugarrizko haizea dabil, eta oso deserosoa egiten da ertzetik joatea, beraz, Bustintza aldera igaro, eta babes apur baten bila etorri gara Txorrotxetaren azpian dauden harkaitz kuriosoetara.


Hemen ere ez da giro. Ondoren, berriz Unaga aldera zeharkatu eta Txemiñe zeharkatzen joango gara igoera eroso baten bila.

Hemen ez da inor ibili, ez dago inongo arrastorik, baina elurra oso ona dago eta nahiz eta haizearen indarra jasan behar bagoaz goruntz.




Berriz beste aldera pasatu, Ipuzmeaka aldera, eta ingurua oraindik zoragarriagoa aurkitu dugu. Inongo arrastorik gabe, ipuin batean sartzea bezala izan da. Paradisua!



Toki batzutan ertzean gora eta behera ibili gara, buzoia ea aurkitzen dugun.



Intuizioz puntu garaiena iruditu zaigunean, han aurkitu dugu buzoia elurpean estalita. Guretzat beti izan da TXEMIÑE, baina badirudi izen egokia TXAMENI dela.

Tontorreko irudiak.



Ipuzmeaka aldera jeisten, gozamena.

Txemiñeren azpian dagoen txabolan. Ezkerrean, Ipuzmeaka. Tontor hau ez dugu ezagutzen, eta gustora gabiltzanez, igotzea pentsatu dugu.

Ez dugu bidea ezagutzen, eta goiko partean dauden harkaitzak igarotzeko kanal bat ikusi dugu eta bertatik saiatu gara. Hemen elur gogorragoa aurkitu dugu baina lortu dugu igotzea erraketak kendu gabe.

Eta aurkitu dugu buzoia. IPUZMEAKA.

Tontorra basoz inguratuta dago. Irudiak.


Jeisteko, beste toki bat bilatu dugu, hau igoerakoa baino lasaiagoa, eta berehala heldu gara Pagomaritik Albira doazen arrastoetara.

Eta eskien eta erraketen arrastoak jarraituz, baso dotoreak zeharkatuz, Albira heldu gara. Azkenean bost orduko erraketa saioa egin dugu. Gozamen handia, eta aparkalekua nola dagoen ikusita, jende gutxirekin egin dugu topo mendian. Txamenitik aurrera inorrekin. Ez dakit nola egiten dugun...

iruzkinik ez:

Argitaratu iruzkina